جناح های سیاسی و بخصوص احزاب همانگونه که در فصول انتخابات فعالند با فعالیت مستمر و مداوم در بعد از انتخابات فارغ از نتیجه بدست آمده در انتخابات و بویژه انتخابات ریاست جمهوری و جدا از اینکه چه دولتی بر سر کار آمده و جدا از اینکه چه شخصی ریس جمهور شده می توانند همواره عملکرد , برنامه ها و رویکردهای دولت را دنبال کرده و با نظارت و ارزیابی  نقاط ضعف و مثبت دولت را بررسی و تحلیل و گوشزد نمایند و هر حزب یا جناحی پیشنهادات  , طرح ها و برنامه هایی را متناسب با شرایط و امکانات و مشکلات  به دولت ارایه نماید و برنامه ها و راه حل های پیشنهادی کارشناسی شده و قابل اجرا میتواند موثر تر باشد . یکی از مواردی که بشدت خلاء آن احساس میشود اینست که احزاب یا جناح ها میتوانند دولت در سایه تشکیل دهند و بجای اینکه فقط در زمان انتخابات فعال باشند بصورت مستمر و پویا فعالیت آگاهانه و هوشمندانه و مفید داشته باشند و با تشکیل دولت در سایه ارکان مختلف دولت را نظارت و نقد کنند نقد منصفانه همراه با پیشنهادات و راه حل های مفید و قابل اجرا در راستای کمک به دولت تا دولت بهتر بتواند از عهده حل مشکلات کشور برآید  احزاب و جناح های سیاسی در قالب کمیسیون ها یا کمیته های مختلف می توانند مشکلات و دغدغه های روزمره مردم را شناسایی و اولویت بندی نمایند و بر اساس چشم اندازها و رویکردها و سیاستهای حزبی به تحلیل و بررسی و ارزیابی مشکلات شناسایی شده بپردازند و متناسب با توان و اختیارات دولت طرح ها و برنامه های خودشان را به دولت و مجلس پیشنهاد دهند . احزاب و جناح های سیاسی با  فقط نقد کردن و یا هجمه و سیاه نمایی و شعارهای کلی و یا با حمایت بی چون و چرا و بدون نقد و مطالبه گری و سکوت و انفعال در هر دو صورت نمی توانند کمک شایانی به دولت کنند و سرانجام هردو به بیراهه رفتن و وقت تلف کردن است و اینگونه مشکلی که حل نخواهد شد بلکه بر مشکلات افزوده خواهد شد . دولت نیز باید نسبت به احزاب و جناح های سیاسی و راهکارها و پیشنهاداتشان بی تفاوت نباشد و مسولیت پذیر و پاسخگو باشد و دولت که خودش همه متولی حل مشکلات است نباید نقش رسانه یا اپوزیسیون را بازی کند و ضمن پرهیز از گفتار درمانی  پاسخگوی مشکلات کشور باشد.